Κυβέρνηση της αριστεράς !!!

Σημεία των καιρών.

Έτσι για να ξεχάσουμε τον καύσωνα...

του Γιάννη Περακάκη

1. Ενώ οι θεσμοί (έχουν γίνει 4 πλέον) ζητούν νέα μέτρα (μέχρι να ζητήσουν τα επόμενα), μέσα στα οποία είναι και η ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΗ απόσυρση όσων έχει λάβει μέχρι τώρα η κυβέρνηση, και ενώ σύμπασα η κοινωνία διαπιστώνει ότι μας ετοιμάζουν κοστούμι εξαθλίωσης και μετανάστευσης για τις επόμενες δεκαετίες, 

ο ...συνετός και μετριόφρων κ. Παπαδημούλης κάνει σχέδια για ανάπτυξη. Εξακολουθεί να μας θεωρεί ηλίθιους εν ολίγοις. Ίσως κάποτε (αν έχει τσίπα - που δεν έχει) να ντρέπεται για τις @@@@@ίες που γράφει.

2. Από την άλλη μεριά ο επίσης συνετός και μέγας πλέον ηγέτης Α. Τσίπρας έχει πλήρη υποστήριξη από τα ΜΜΕ (τώρα που έχει ευθυγραμμιστεί ΟΡΙΣΤΙΚΑ και ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ με τις επιταγές της ολιγαρχίας). Η σπίλωση των εσωκομματικών αντιπάλων στην ημερήσια διάταξη. Εδώ από το χθεσινό ΒΗΜΑ:

Ο Κουρής όμως το πάει λίγο παρακάτω. Βλέπει συνωμότες και πανηγυρίζει γαι τον επικείμενο πολιτικό αποκεφαλισμό τους

...ενώ δεν πάει πολύ καιρός που θεωρούσε ότι η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα ήταν αναγκαία και όχι βέβαια στοιχείο συνωμοσίας. Τώρα όμως γλύφει αλλού.

Το ΒΗΜΑ βέβαια όπως και ο Κουρής την δουλειά τους κάνουν και τα συμφέροντα τα δικά τους και των αφεντικών εξυπηρετούν. Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας όμως δεν έχουν βρεί κουβέντα να πουν για την συκοφαντία των (κομματικών - ας μην ξεχνιόμαστε) συντρόφων τους. Ο αυριανισμός είναι κακός όσο εξυπηρετεί τους αντιπάλους. Όταν μας βολεύει όμως, τότε δεν είδαμε, δεν ακούσαμε (αν δεν τα τροφοδοτούμε κιόλας με τον ίδιο τρόπο που αυτοαποκαλούμαστε "αριστεροί" για να κάνουμε τις βρωμιές μας).

3. Και τέλος, όλο το πολιτικό σύστημα έχει ένα κοινό φίλο. Καλά παιδιά μας έχετε συγκινήσει με την αυτοθυσία σας. Να φοβάστε όμως την ώρα που ο κόσμος θα σας στείλει να κάνετε (πολιτική εννοείται) παρέα ...στον συνεργάτη σας. Αν και δύσκολο το βλέπω.

Κουίζ για δυνατούς λύτες

Ποιος είπε τις παρακάτω φράσεις στο όνομα της σωτηρίας της χώρας;

1. «Πρώτη προτεραιότητά μας: Μία σίγουρη πορεία. Να σώσουμε τη χώρα από τη χρεοκοπία. Πήραμε την απόφαση να δώσουμε μάχη για να αποφύγουμε μία καταστροφή για τη χώρα και τον πολίτη, τη χρεοκοπία, και να μείνουμε στο ευρώ. Αυτό σήμαινε και σημαίνει δύσκολες αποφάσεις, σήμαινε και σημαίνει αναγκαίες θυσίες, με δικαιοσύνη ναι, αλλά πάντως θυσίες»
(Γιώργος Παπανδρέου, Λουκάς Παπαδήμος, Αντώνης Σαμαράς ή Αλέξης Τσίπρας;)

2. «Αυτή την ώρα δοκιμάζονται και οι αντοχές της κυβέρνησης. Και είναι σαφές πως δεν μπορούν όλοι να σηκώσουν το βάρος της ευθύνης. Η χρεοκοπία της Ελλάδας, ωστόσο, δεν είναι επιλογή που μπορούμε να επιτρέψουμε. Τις συνέπειες θα τις πληρώσει η χώρα πανάκριβα και ιδιαίτερα όσοι παλεύουν σήμερα να τα βγάλουν πέρα σε μια δύσκολη πραγματικότητα. Αυτή την ώρα προέχει η ανάγκη να κάνουμε ό,τι χρειαστεί για να εγκριθεί το νέο οικονομικό πρόγραμμα και να προχωρήσει η νέα δανειακή σύμβαση. Κάθε άλλη εξέλιξη θα ήταν καταστροφική. Είναι αυτονόητο πως όποιος διαφωνεί και δεν ψηφίσει το νέο πρόγραμμα, δεν μπορεί να παραμείνει στην κυβέρνηση»
(Γιώργος Παπανδρέου, Λουκάς Παπαδήμος, Αντώνης Σαμαράς ή Αλέξης Τσίπρας;)

3. «Σήμερα ψηφίζουμε για το εάν θα διασφαλίσουμε την παραμονή μας στην Eυρωζώνη ή θα οδηγηθούμε στη διεθνή απομόνωση και θα καταλήξουμε στη δραχμή. Βρισκόμαστε μπροστά στην πιο κρίσιμη απόφαση που χρειάστηκε να πάρει η ελληνική αντιπροσωπεία τα τελευταία 40 χρόνια. Να μιλήσουμε λοιπόν με ωμή ειλικρίνεια. Πολλά από τα μέτρα που παίρνουμε σήμερα είναι σωστά. Είναι οι διαρθρωτικές αλλαγές που έπρεπε μόνοι μας να κάνουμε εδώ και χρόνια. Υπάρχουν όμως και άλλα που είναι άδικα. Δεν υπάρχει λόγος να τα ωραιοποιούμε. Αλλά και τα σωστά και τα άδικα είναι συμβατικές υποχρεώσεις που ήδη έχει αναλάβει η χώρα»
(Γιώργος Παπανδρέου, Λουκάς Παπαδήμος, Αντώνης Σαμαράς ή Αλέξης Τσίπρας;)

4. «Η απόφαση σήμερα κρατάει την Ελλάδα σε συνθήκες χρηματοπιστωτικής ευστάθειας, δίνει δυνατότητες ανάκαμψης, ταυτόχρονα όμως ξέραμε από πριν ότι θα είναι μια συμφωνία που η υλοποίησή της είναι δύσκολη. Τα μέτρα που περιλαμβάνει είναι τα μέτρα που ψηφίστηκαν στη Βουλή, μέτρα που θα δημιουργήσουν, αναπόφευκτα, υφεσιακές τάσεις, έχω όμως την αίσθηση, την πεποίθηση και την ελπίδα ότι τόσο το πακέτο το αναπτυξιακό που καταφέραμε, η αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά και η εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, θα δημιουργήσουν την αίσθηση στις αγορές, στους επενδυτές ότι το Grexit αποτελεί παρελθόν. Και αυτή η αίσθηση μπορεί να δημιουργήσει το κύμα των επενδύσεων που θα αντισταθμίσει τις υφεσιακές τάσεις»
(Αντώνης Σαμαράς, Γιώργος Παπανδρέου, Ευάγγελος Βενιζέλος ή Αλέξης Τσίπρας;)


Κάνουμε κλικ στο "Διαβάστε περισσότερα" για να δούμε τις λύσεις

Το απάνθρωπο πρόσωπο του "κοινού μας σπιτιού", της "Ευρωπαϊκής Ένωσης"

Το μωράκι γεννήθηκε στον καταυλισμό της Ειδομένης κάτω από άθλιες συνθήκες.

Την  Ευρωπαϊκή Ένωση της "δημοκρατίας" και της ελεύθερης αγοράς, όμως, ποσώς την ενδιαφέρει. Οι εταίροι μας αφού έδειξαν τα προηγούμενα χρόνια την "αλληλεγγύη" τους προς τον ελληνικό λαό, δημιουργώντας εκατομμύρια ανέργους και στρατιές πολιτών κάτω από τα όρια της φτώχειας, αφού σκοπεύουν να επιβάλουν (χρησιμοποιώντας ως πιόνια τις εθελόδουλες κυβερνήσεις) νέο κύμα ακραίας φτώχειας και ταυτόχρονα ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, τώρα δείχνουν τον "ανθρωπισμό" τους και στους κατατρεγμένους πρόσφυγες (στην δυστυχία των οποίων συνέβαλαν τα μάλα), κλείνοντας τις πόρτες εισόδου στις "πολιτισμένες" χώρες τους και στέλνοντας στρατό στα σύνορα των χωρών της βαλκανικής.

Αυτό είναι το αποτρόπαιο πρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία η ελληνική ολιγαρχία και το πολιτικό σύστημα που την υπηρετεί, επιθυμεί διακαώς να παραμείνει, εξαπολύοντας αισχρή προπαγάνδα ώστε να πείσει τον ελληνικό λαό ότι αν θελήσει να αποτινάξει τα δεσμά της "Ευρώπης" τους τον περιμένει η καταστροφή. Δεν θα μας πουν ποτέ όμως πόσα εκατομμύρια θύματα θα στοιχίσει ακόμα στον ελληνικό λαό η επιλογή τους να ταυτίσουν την μοίρα της χώρας με την "Ευρωπαϊκή Ένωση" της απανθρωπιάς, της επιταχυνόμενης καταπάτησης των εργασιακών δικαιωμάτων και της απόλυτης επικράτησης της δικτατορίας των "αγορών".

Γιάννης Περακάκης

Πουλήστε και την μάνα σας ....

του Γιάννη Περακάκη

Μερικές αλήθειες για το ξεπούλημα των 14 περιφερειακών αεροδρομίων:

1. Πόσα θα εισπράξει τα επόμενα 40 χρόνια η κοινοπραξία Fraport – Κοπελούζου από την εκμετάλλευση των 14 αεροδρομίων;

Απάντηση: Πάνω από 22 δις ευρώ.

2. Πόσα θα πληρώσει συνολικά η κοινοπραξία για την εκμετάλλευση των αεροδρομίων τα επόμενα 40 χρόνια;

Απάντηση: Ακριβώς 7,89 δις συν 1,4 δις για τις επενδύσεις που θα κάνει. Τα υπόλοιπα είναι κέρδη.

3. Πόσα θα βάλει στα ταμεία του το ελληνικό κράτος τα επόμενα 40 χρόνια;

Απάντηση: 4,54 δις, διότι τα υπόλοιπα από τα 7,89 δις έσοδα θα πάνε για εξόφληση τοκοχρεωλυσίων.

4. Πόσα θα ήταν τα έσοδα του ελληνικού δημοσίου τα επόμενα 40 χρόνια μόνο από το σπατόσημο (ΤΕΑΑ);

Απάντηση: Ακριβώς 8 δις, που τώρα θα τα καρπωθεί η κοινοπραξία (για να πληρώσει συνολικά 7,89 δις).

Αν εσείς είχατε στην κατοχή σας τέτοια επιχείρηση (με εξασφαλισμένα έσοδα), θα την παραχωρούσατε με τέτοιους ληστρικούς όρους;

Χώρια οι υπόλοιπες επιπτώσεις όπως μαρασμός των μικρότερων (μη παραχωρούμενων) αεροδρομίων που χρηματοσδοτούνται από τα 14, απώλεια προγραμμάτων ΕΣΠΑ, απώλειες από την ανάκληση συμβολαίων παραχώρησης ακινήτων της ΥΠΑ, έλεγχος μεγάλου μέρους του τουρισμού από την Fraport κλπ.

Είναι τέτοιος όμως ο πανικός και η σύγχυση στην κυβέρνηση για το σκανδαλώδες ξεπούλημα, που δεν φρόντισαν ούτε καν να χειριστούν το θέμα επικοινωνιακά με ενιαίο τρόπο. Έτσι:

α. Ο μεν πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ κ. Πιτσιόρλας πανηγυρίζει διότι μεταξύ άλλων η ελληνική οικονομία κερδίζει την εμπιστοσύνη των αγορών ….

β. Η ΑΥΓΗ κάνει λόγο για ...σύμβαση αξιοποίησης (κάνοντας μνεία και στην δήλωση Πιτσιόρλα), όταν πριν ακριβώς ένα χρόνο μιλούσε για σκανδαλώδες ξεπούλημα… (κρίμα για την ιστορία της εφημερίδας). Βλ. ΕΔΩ

γ. Ο υπουργός κ. Σπίρτζης μιξοκλαίει λέγοντας ότι υπέγραψε ...με πόνο ψυχής (αυτά να τα πει στον ελληνικό λαό όταν κάποτε πάρει πραγματικά την εξουσία στα χέρια του), επικαλούμενος τις μνημονιακές δεσμεύσεις και ψελλίζοντας κάτι για όρους που διαμόρφωσαν οι προηγούμενοι (το ξεπούλημα όμως το υπέγραψε ο ίδιος).

δ. Και τέλος, εκείνος που τα σπάει όλα είναι ο ανεκδιήγητος Γιώργος Κυρίτσης από το left.gr πού αναφέρει επί λέξει:

“Είναι προφανές ότι το ελληνικό κράτος, όταν ανακτήσει την κυριαρχία του, δεν θα αφήσει ούτε τα αεροδρόμια, ούτε τα λιμάνια, ούτε άλλες κρίσιμες και στρατηγικού χαρακτήρα υποδομές εκτός του ελέγχου του.” (Βλ. ΕΔΩ).

Άθελά του δηλαδή ομολογεί ότι ο Τσίπρας ουσιαστικά παριστάνει τον πρωθυπουργό σε μια χώρα προτεκτοράτο (χωρίς κυριαρχία). Και βέβαια εύλογα αναρωτιέται κανείς πως η κυβέρνηση θα έσκιζε τα μνημόνια (με ένα νόμο) όπως υποσχόταν μόλις πριν λίγους μήνες, όταν δεν είναι σε θέση ούτε ένα διαγωνισμό ξεπουλήματος να ακυρώσει, όταν αυτός δεν έχει δημιουργήσει κανένα τετελεσμένο (δεν έχουν δοθεί ακόμα ούτε καν προκαταβολές). Την κυριαρχία του βέβαια δεν την κερδίζει κανένα κράτος με το να υποτάσσεται πλήρως στην εγχώρια και ξένη ολιγαρχία.

Ας πουλήσουν και την μάνα τους λοιπόν. Μόνο που δεν πρόκειται να φύγουν γιατί η εξουσία έχει πολλά ...προτερήματα. Εκτός αν κάποιος τους διώξει ...

Θανάσιμο πλήγμα και διέξοδος

του Γιάννη Δουλφή

Με την «ολική επαναφορά» που επέφερε η νέα, ακόμη επαχθέστερη «συμφωνία» με τους δανειστές, που ψήφισε πανηγυρικά το ελληνικό κοινοβούλιο, αποδείχτηκε εμπράκτως ότι το «κοινό σπίτι» στο οποίο εγκλώβισε τον ελληνικό λαό ο λαοφιλής ηγέτης Τσίπρας, αποδείχτηκε ότι ήταν γεμάτο με κροκοδείλους, στα δόντια των οποίων τον εγκατέλειψε εν τέλει.

Η αφετηρία της «παιδαριώδους αφήγησης», που παρουσιάζεται πολλάκις και ως «στρατηγική» (αποτυχημένη από καλόπιστους επικριτές, αναγκαίας από την «αμετανόητη» τυχοδιωκτική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ που εμμένει να την εμφανίζει ως μονόδρομο) ήταν η επομένη των εκλογών του 2012, όταν με ολοένα και γοργότερα βήματα ο ΣΥΡΙΖΑ εγκατέλειπε σταδιακά τα προτάγματα που τον εκτίναξαν τότε εκλογικά.

Η «συμφωνία» με τους «εταίρους» - δανειστές, την οποία προώθησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛΛ, με την πανηγυρική ομοψυχία των πολιτικών δυνάμεων του εγχώριου κατεστημένου, αποτελεί τη χαριστική βολή για τα λαϊκά στρώματα που την εμπιστεύτηκαν, την ταφόπλακα των όρων διαβίωσής τους.

Βρεθήκαμε έτσι στην εσωτερική οικονομική χρεοκοπία εντός ευρώ, με όρους που αποστραγγίζουν τα συναλλαγματικά, χρηματικά μέσα με την τεράστια μεταφορά πόρων στο εξωτερικό και θα φέρουν την πλήρη οικονομική ασφυξία, την ολοκλήρωση της λεηλασίας του κοινωνικού πλούτου (βλ. τη μεταφορά όλων ουσιαστικά των περιουσιακών στοιχείων της χώρας στο ελεγχόμενο από τη γερμανική αυτοκρατορία ταμείο, τη θέσπιση του νέου κώδικα πολιτικής δικονομίας και τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο της κοινοτικής οδηγίας για τις τράπεζες (BRRD) όπου περιγράφεται η διαδικασία bail-in για τη διάσωση των τραπεζών) και την πλήρη παράδοση των ψηγμάτων εθνικής ανεξαρτησίας (πλήρως ελεγχόμενους από τους δανειστές κρίσιμους μηχανισμούς – ΕΛΣΤΑΤ, «ανεξάρτητη» από τον έλεγχο των ελληνικών αρχών Γραμματεία δημοσίων εσόδων).

Για το Ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί δική μου προσπάθεια για να ξεκινήσει ο διάλογος όσον αφορά τα θέματα του Ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσα στην δημοτική παράταξη "Ριζοσπαστική Κίνηση Πολιτών" του Δήμου Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης. Η συγκεκριμένη παράταξη αποτελείται στην συντριπτική της πλειοψηφία από μέλη και φίλους του ΣΥΡΙΖΑ και στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές απέσπασε ένα ποσοστό γύρω στο 8%. 

Γιάννης Περακάκης

Αγαπητοί σύντροφοι,

είναι γεγονός ότι η έξοδος από την ευρωζώνη αντιμετωπίζεται από τα καθεστωτικά ΜΜΕ αλλά και από το σύνολο σχεδόν του πολιτικού συστήματος με ένα λυσσαλέο τρόπο​, χωρίς κανένα επιχείρημα παρά μόνο αυτό της απόλυτης και ολοκληρωτικής δήθεν καταστροφής που θα  συνέβαινε εάν η χώρα ακολουθούσε αυτή την οικονομική επιλογή.

Δεν έχω δει ποτέ όλα αυτά τα χρόνια ​ούτε ένα τεκμηριωμένο κείμενο ή άποψη που να αναφέρεται πειστικά στις υποτιθέμενες καταστροφικές συνέπειες της εξόδου από το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Είναι προφανές ότι η είσοδος της Ελλάδας στην ευρωζώνη ήταν καθαρά μια επιλογή της ελληνικής αστικής τάξης, η οποία μεταξύ άλλων θεώρησε ότι με όχημα ένα σκληρό νόμισμα όπως το ευρώ θα μπορούσε να επεκταθεί οικονομικά και να κυριαρχήσει στη βαλκανική χερσόνησο. Η επιλογή αυτή  υποστηρίχθηκε και από τον σκληρό πυρήνα της ΕΕ, με πρωτεργάτη την Γερμανία, για λόγους που τώρα πλέον γίνονται προφανείς αν αναλογισθεί κανείς τα τεράστια κέρδη που έχει αποκομίσει το γερμανικό κεφάλαιο και την δεινή θέση στην οποία έχει περιέλθει ο ευρωπαϊκός νότος. Άσχετα αν τώρα μας επιτιμούν υποκριτικά ότι δήθεν τους ...ξεγελάσαμε και μπήκαμε στην ευρωζώνη χωρίς να το αξίζουμε ! (αστεία επιχειρήματα για μικρά παιδιά).​ ​

Προφανώς για τους δικούς της λόγους η ολιγαρχία επιμένει ακόμα σε αυτή την πορεία ως δήθεν αδιαμφισβήτητη επιλογή με ένα τρόπο που θυμίζει θρησκευτικό δόγμα ενώ σχεδόν κάθε αντίθετη άποψη αντιμετωπίζεται περίπου ως εσχάτη προδοσία.

Πρέπει όμως κάποια στιγμή να γίνει μια σοβαρή συζήτηση πάνω σε αυτό το θέμα από ανθρώπους οι οποίοι είναι διατεθειμένοι να συζητήσουν και όχι να εξυπηρετήσουν  τα συμφέροντα των ολιγαρχών​, αλαλάζοντας και με άναρθρες κραυγές. Και να μην ξεχνάμε ότι κάθε πολιτική επιλογή έχει απαραίτητα την ταξική της διάσταση αφού είναι προφανές ότι τα συμφέροντα του εργαζόμενου, του μικρομεσαίου και του εργάτη δεν συμπίπτουν σε καμία περίπτωση με αυτά των εκπροσώπων της ολιγαρχίας.

Μελέτες και σχέδια τεχνικής φύσης για το πώς ακριβώς θα γίνει η έξοδος από την ευρωζώνη και η επαναφορά του εθνικού νομίσματος υπάρχουν αρκετές και είναι στη διάθεση όποιου θέλει πραγματικά και σοβαρά να μελετήσει μια τέτοια λύση.

Καλό θα ήταν όμως τεχνικής φύσεως θέματα (μεταβατικό στάδιο,  εισαγωγές πρώτων υλών, απόθεμα σε ευρώ, επάρκεια σε αγαθά πρώτης ανάγκης, έλεγχος κεφαλαίων κλπ)  να τα αφήσουμε στην αρμοδιότητα ειδικών και όχι βέβαια στις άναρθρες κραυγές των εκπροσώπων της ολιγαρχίας που απλώς θέλουν να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη ή τις ανοησίες που ακούγονται (και μάλιστα από υπουργικά χείλη πρώην στυλοβατών του συστήματος Σημίτη) ότι αν χρησιμοποιήσουμε τα υπάρχοντα συναλλαγματικά αποθέματα οι ξένοι θα τυπώσουν εντελώς νέα νομίσματα (σε 18 ολόκληρες χώρες!!!) ώστε να ακυρώσουν αυτά που κυκλοφορούν στην Ελλάδα !!! Τέτοιες χαζομάρες φανερώνουν ακριβώς την έλλειψη επιχειρημάτων.

Προφανώς η αλλαγή του νομίσματος δεν είναι μια απλή διαδικασία και σίγουρα κρύβει δυσκολίες και παγίδες. Δίνει όμως μια προοπτική σε αντίθεση με τα  μνημόνια, οι προοπτικές των οποίων είναι ουσιαστικά άγνωστες, αφού οδηγούν σε αχαρτογράφητα νερά και υποθηκεύουν το μέλλον των εργαζομένων για τις επόμενες δεκαετίες. Κανείς δεν ξέρει αυτή τη στιγμή που θα οδηγήσουν τα μνημόνια, που θα σταματήσουν οι απαιτήσεις των δανειστών, τι θα γίνει με το χρέος που τόσο το ΔΝΤ όσο και το γερμανικό υπουργείο οικονομικών παραδέχονται πλέον ότι είναι μη βιώσιμο και για πόσες δεκαετίες θα παραμείνουμε ακόμη σε καθεστώς αποικίας, αφού έχουν περάσει ήδη πέντε χρόνια και η κατάσταση συνεχώς χειροτερεύει.

Αντίθετα η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα χαράσσει μια πορεία η οποία μπορεί μεν να είναι δύσκολη, όμως μαζί με τις απαραίτητες ενέργειες που πρέπει να γίνουν όπως είναι η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους,  η εθνικοποίηση των τραπεζών, ο έλεγχος της εισαγωγής και εξαγωγής κεφαλαίων χαράσσουν σίγουρα μια προοπτική και αναπτερώνουν προφανώς και το ηθικό του λαϊκού κινήματος και των εργαζομένων.

8 -2 – 7 … το μόνο που θυμάμαι !

του Μιχάλη Ανδρεάκου

Πρώτες πρωινές ώρες της 11^ης του Ιούλη και στη Βουλή των Ελλήνων, παίζεται μια τραγωδία. Ο πρωθυπουργός με λυπημένο ύφος, δηλώνει ενώπιον της Βουλής και όλου του Ελληνικού λαού ότι αισθάνεται εξαπατημένος και ηττημένος. Δεν το περίμενε αυτό που έγινε, από τους εταίρους μας. Δεν μπορούσε να το φανταστεί αυτός ένας Ευρωπαίος πολίτης, ένας κοσμοπολίτης, ότι θα συναντούσε τόσο μένος, τόση κακία , από τους απάνθρωπους Ευρωπαίους. Θεωρούσε προφανώς, ότι είχε να κάνει με καλούς ανθρώπους, με ανθρώπους της Εκκλησίας, όπως π.χ ο Άνθιμος και ο Ιερώνυμος, που με βαριά καρδιά ψήφισαν το ΝΑΙ.

 Προφανώς και δεν είχε κατανοήσει τι σημαίνουν οι λέξεις, οικονομικά συμφέροντα, καπιταλισμός, νεοφιλελευθερισμός, χρήμα, οικονομικοί δολοφόνοι, ταξική πάλη και άλλες παρόμοιες λέξεις, που κάπου, κάποτε τις είχε ακούσει, αλλά δεν θυμόταν που. Χρειάστηκε να γίνει Πρωθυπουργός, για να βιώσει και να κατανοήσει, ότι όλες αυτές οι λέξεις έχουν συγκεκριμένο νόημα και περιεχόμενο. Τόση πολύ ήταν η στεναχώρια του , που ανάγκασε τον Μειμαράκη στον λόγο του να προσπαθεί να βρει παρηγορητικά λόγια αγάπης και συμπόνιας, να του προφέρει, μη τυχόν του απαλύνει τον πόνο. Μόνο πρόταση ευθέως να τον γράψει στην ΟΝΝΕΔ , δεν του έκανε, για να μάθει επιτέλους ο Αλέξης, τι σημαίνουν αγορές και συμφέροντα.

         

Αν ψάχνετε λοιπόν, καλοί μου συνάνθρωποι, την χαμένη τιμή της Αριστεράς, τηλεφωνήστε τώρα αμέσως στο 8 – 2 -7 και θα ρωτήσετε: Αριστερά εκεί; Και θα σας απαντήσουν 8 παρών, 2 ΟΧΙ, ενώ 7 θα απουσιάζουν.

Από σήμερα ξέρετε : 8 – 2 -7 ……. Το μόνο που θυμάμαι.

Τα υπόλοιπα προσπαθώ να τα σβήσω από την μνήμη μου.